Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου

Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου - Ανοιχτά: Δευτέρα-Παρασκευή 18:30-20:30   Νυμφών 3, Ηράκλειο

Πολυκατοικίδια

Διάρκεια Έκθεσης: 25/11 - 29/12/2023

Το Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου υποδέχεται, στο πλαίσιο της έκθεσης με τον ευφάνταστο τίτλο ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ,τρεις σημαντικούς και καταξιωμένους Έλληνες καλλιτέχνες, τη Μαργαρίτα Βασιλάκου, τον Γιάννη Γαβαλά και τον Γιάννη Στεφανάκι, που συναντιούνται εικαστικά γιανα σχολιάσουν την αμφιλεγόμενη σχέση του ανθρώπου με το οικιστικό μοντέλο της πολυκατοικίας και την παθολογία που συνοδεύει τον ρυθμό των μεγαλουπόλεων.

Τα εγκαίνια της έκθεσης θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο 25 Νοεμβρίου 2023, στις 18.00, στο χώρο του ΜΕΤΗ, στην οδό Νυμφών 3, στο Ηράκλειο Κρήτης. Η έκθεση θα λειτουργεί καθημερινά από Δευτέρα έως Παρασκευή 18.00-20.00 και θα ολοκληρώσει τον κύκλο της στις 29/12/2023, δηλαδή λίγο πριν αποχαιρετήσουμε την τρέχουσα χρονιά.

Η Μαργαρίτα Βασιλάκου, με καταγωγή από τη Σπάρτη, σπούδασε στην Α.Σ.Κ.Τ. της Αθήνας ζωγραφική στο εργαστήριο των Π. Τέτση και Ν. Κεσσανλή και χαρακτική στον Θ. Εξαρχόπουλο. Ανθρωποκεντρική ζωγράφος και εξαιρετική εικονογράφος με αναγνωρίσιμο εικαστικό ιδίωμα, όπως και όλοι οι καλλιτέχνες της έκθεσης, πραγματεύεται ποικίλες θεματικές με συμβολικό τρόπο εστιάζοντας κυρίως στην προβληματική επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων..

Ο Γιάννης Γαβαλάς, γεννημένος στην Αθήνα, Τήνιος όμως στην καταγωγή, σπούδασε γλυπτική στη Σχολή Καλών Τεχνών Πανόρμου Τήνου και στη συνέχεια στην Α.Σ.Κ.Τ. της Αθήνας στο εργαστήριο του Δ. Καλαμάρα. Στα γεωμετρικά του σύνολα καταφέρνει να εξισορροπεί δυνάμεις αντιθετικές μέσα από τον γόνιμο συγκερασμό αντιφατικών υλικών, προσπαθώντας να αναδείξει την έννοια της αλληλοσυμπλήρωσης έναντι της αέναης πάλης.

Ο Γιάννης Στεφανάκις, Κρητικός στην καταγωγή, σπούδασε στην Α.Σ.Κ.Τ. της Αθήνας. Ζωγράφος, χαράκτης, ποιητής, τυπογράφος, εκδότης, τα τελευταία χρόνια και δημιουργός video animation, ο Στεφανάκις αρνείται πεισματικά να ταυτιστεί με ένα ρόλο, καταφέρνει δε άξια να τους υπηρετεί όλους με τον ίδιο σεβασμό. Άνθρωπος με ποικίλες ευαισθησίες και κοινωνική συνείδηση δημιουργεί τέχνη σε μια προσπάθεια προσωπικής λύτρωσης και αποκατάστασης της αποστασιοποιημένης σχέσης μας με το περιβάλλον.

Στο κείμενο της έκθεσης ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ η Βάλια Κατσίμπα, αρχαιολόγος-μουσειολόγος, αναφέρει: «…Η αινιγματική παρουσία των ζώων σε ορισμένα έργα δημιουργεί περίεργους συνειρμούς ανακαλώντας τον τίτλο της έκθεσης: ποια είναι άραγε τα πραγματικά κατοικίδια των μεγαλουπόλεων; Πώς απαρνήθηκε ο σύγχρονος άνθρωπος την ουσιαστική σχέση του με το περιβάλλον και άφησε τον εαυτό του να μεταμορφωθεί σε ένα υβριδικό μοντέλο ανθρώπου, σε ένα πολυκατοικίδιο;

Φαίνεται ότι μεταβαίνουμε σε μια “εποχή των τεράτων”, όπως έχει χαρακτηριστικά περιγράψει ο Ιταλός διανοητής Antonio Gramsci τις περιόδους εκείνες όπου ο παλαιός κόσμος πεθαίνει ενώ ο νέος δεν έχει ακόμη ξεκινήσει να διαμορφώνεται. Η ανάγκη για επαναξιολόγηση του αστικού περιβάλλοντος, που δημιουργήθηκε από την περίοδο του Μεσοπολέμου, μοιάζει πιο επιτακτική από ποτέ. Οι άνθρωποι των πολυκατοικιών διεκδικούν νέα πλαίσια κατοίκησης, που δεν βρίσκονται απλώς στα όρια της βιωσιμότητας. Η αποδόμηση των πολυκατοικιών, αυτού του τόσο πολλά υποσχόμενου αλλά και τρομερά αμφιλεγόμενου φαινομένου της ελληνικής αστικής εμπειρίας, που μετρά περί τα 100 χρόνια ζωής, έχει ήδη ξεκινήσει..»

Το παράλογο βίωμα και η αμφιβολία του σύγχρονου ανθρώπου για τις δικές του οικιστικές επιλογές, που τον οδήγησαν σταδιακά και υποσυνείδητα στην καλλιέργεια μιας τραυματικής απόστασης από το φυσικό περιβάλλον, είναι ξεκάθαρο σε όλα τα έργα της έκθεσης. Ο Στεφανάκις περιδιαβαίνει την πόλη αποτυπώνοντας φευγαλέες εικόνες του αστικού ιστού με αλληγορικές προεκτάσεις, ενώ η Βασιλάκου εισχωρεί στα κτίρια δίνοντας μια ξεκάθαρα ψυχογραφική διάσταση των κατοίκων της πόλης. Ο Γαβαλάς, αφαιρώντας με ένα στοιχείο αιφνιδιασμού τις προσόψεις των κτιρίων, καταφέρνει να αιχμαλωτίσει στα γεωμετρικά του συμπλέγματα το ανθρώπινο αδιέξοδο και να συνδέσει το εσωτερικό των πολυκατοικιών με το ευρύτερο περιβάλλον τους.

Οι καλλιτέχνες φαίνεται να μοιράζονται την ίδια σιωπή στα έργα τους, στην προσπάθειά τους να ακούσουν τον ψίθυρο των εγκλωβισμένων κατοίκων των μεγαλουπόλεων, που αποκαλύπτει την κοινή επιθυμία τους να απαλλαγούν από τα δεσμά της ανθρώπινης μοναξιάς. «Ένα ζήτημα κοινό στα έργα και των τριών καλλιτεχνών», όπως αναφέρεται και στο κείμενο της έκθεσης, «που πρόθεσή τους δεν είναι ένας παθητικός σχολιασμός της υπαρξιακής αγωνίας και απομόνωσης του σύγχρονου ανθρώπου αλλά η έντονη επιθυμία να αποκαλύψουν- κυρίως μέσα από συμβολικές αναφορές- ένα νέο κόσμο που περιμένει να αναδυθεί, γεμάτο σεβασμό και αγάπη για τη φύση και τον συνάνθρωπο. Οι καλλιτέχνες, ως αγνοί παρατηρητές ενός τοπίου που αλλάζει ραγδαία τα τελευταία χρόνια και καλλιεργεί την καταναλωτική κουλτούρα και την υπεραξία του χρήματος, αναρωτιούνται για το πραγματικό διακύβευμα της έκθεσης και κατ’ επέκταση της ζωής: θα παραμείνουν άραγε οι άνθρωποι μετέωροι και αδύναμοι κάτοικοι των απάνθρωπων πόλεων που δημιούργησαν, έρμαια μιας συμβατικής πραγματικότητας που τους συνθλίβει, ή θα ανατρέψουν την υπάρχουσα συνθήκη απαλλαγμένοι από αρνητικούς εθισμούς και μηχανιστικά στερεότυπα;»

Στην αγκαλιά του δέντρου κρύφτηκε (2015)Γιάννης Στεφανάκης

Κοινή λογική (2017)Μαργαρίτα Βασιλάκου

Αντιπαροχή (2023)Γιάννης Γαβαλάς

Το όνομά μου είναι Bond……James Bond

Διάρκεια Έκθεσης: 14-30 Οκτωβρίου 2023

Μια εντελώς πρωτότυπη έκθεση ,που έρχεται να μας θυμίσει το εγγύς κινηματογραφικό παρελθόν, πρόκειται να παρουσιάσει το Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου ( ΜΕΤΗ ) τις αμέσως προσεχείς ημέρες στον χώρο του. Αφορά φωτογραφίες, αφίσες και ενθύμια από τις εικοσιέξι ταινίες που έχουν δει την προβολή σʼ όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου με τον διάσημο ήρωα του ‘Ιαν Φλέμιγκ από το 1961 μέχρι και το 2021, δηλαδή σε διάστημα εξήντα ετών. Στη λογοτεχνία, εμβαθύνοντας στην ιστορία του θρυλικού ήρωα είχε εμφανιστεί ακόμα νωρίτερα ,το 1953 με το βιβλίο ‘Καζίνο Ρουαγιάλ’.
Από τότε και μέχρι σήμερα υπολογίζεται ότι το 1/3 του παγκόσμιου πληθυσμού έχει δει τουλάχιστον μια ταινία Τζέημς Μποντ καθότι όλες οι κινηματογραφικές ταινίες σημείωναν την μια μετά την άλλη εισπρακτική επιτυχία. Λέγεται μάλιστα ότι οι αιθουσάρχες χώριζαν τις κινηματογραφικές σεζόν, σε χρονιές με ταινία Τζέημς Μποντ και σε χρονιές χωρίς …προκειμένου να υπολογίσουν τα κέρδη τους.

Το Μ.Ε.Τ.Η. ξεφεύγοντας από τα παραδοσιακά μονοπάτια, τολμά και πρωτοπορεί παρουσιάζοντας μια έκθεση που αναφέρεται στον συγκεκριμένο ήρωα. Με χρονολογική βάση θα εκτεθούν αφίσες από όλες τις ταινίες του Τζέημς Μποντ, αναδεικνύοντας έτσι την ιστορική πορεία, μέσα στο χρόνο όλων αυτών των δεκαετιών, θυμίζοντάς μας σκηνές από την δράση της κάθε ταινίας , τα συναισθήματα και τις αλλαγές στην πλοκή των έργων καθώς και τον διάχυτο ερωτισμό που επικρατούσε με τις καλλονές που τον περιστοίχιζαν ως παρτενερ…

Πέρα από τις κλασσικές αφίσες θα προβληθεί και η δουλειά νέων καλλιτεχνών, που εμπνεόμενοι από τα φιλμς επιμένουν και ανανεώνουν την ζωγραφική παράδοση και τέχνη, με τη δημιουργία κινηματογραφικών πόστερ ως μια νέα ματιά, μια νέα άποψη στις τότε υπάρχουσες αντιλήψεις.

Παράλληλα με το υλικό των ταινιών παρουσιάζονται και οι Ελληνικές διαφημιστικές καταχωρήσεις στον ελληνικό έντυπο τύπο, όπου θα θυμηθούμε τους ευφάνταστους τρόπους προώθησής των ταινιών του 007 στο κινηματογραφικό κοινό, από τους δημιουργούς της εποχής.
Θα υπάρχουν ακόμη ελληνικές μεταφράσεις βιβλίων του Ίαν Φλέμινγκ από την δεκαετία το 60 καθώς και η πρώτη εμφάνισή του Τζέημς Μποντ σε μορφή κόμικς στις εφημερίδες της εποχής εκείνης.

Στα εκθέματα θα συμπεριληφθούν επίσης αυτόγραφα των τελευταίων τριών ηθοποιών που ερμήνευσαν τον Τζέημς Μποντ, των Τίμοθι Ντάλντον, Πιρς Μπρόσναν και Ντάνιελ Κρεγκ καθώς και αυτόγραφα και φωτογραφίες από μια πλειάδα γυναικών που εμφανίστηκαν στις ταινίες του 007, όπως των βραβευμένων με Όσκαρ Κιμ Μπέισινγκερ , Τζούντι Ντενς, Μίσελ Γιο και πολλών πολλών άλλων κοριτσιών του Τζέημς Μποντ συμπεριλαμβανομένης της μοναδικής Ελληνίδας μέχρι σήμερα, ηθοποιού που εμφανίστηκε σε ταινία του 007, Τόνιας Σωτηροπούλου.

Έκπληξη θα είναι ακόμη η τοποθέτηση στον εξωτερικό χώρo του Μουσείου μιας Μερσεντές – Μπενς της δεκαετίας του 70, (προσφορά της λέσχης κλασσικών οχημάτων Ηρακλείου), αυτοκίνητο που εμφανίστηκε στη ταινία 007 ”Ο άνθρωπος με το χρυσό πιστόλι”.
Μέσα στη έκθεση θα βρίσκονται ακόμη τρία μοντέλα οχήματα – μινιατούρες αυτοκινήτων του Τζέημς Μποντ. Τέλος, με προβολή βίντεο θα απολαύσουν οι θεατές σκηνές δράσης και αγωνίας από τις περιπέτειες του, ακούγοντας όλα τα τραγούδια των ταινιών του!

Οφείλουμε θερμές ευχαριστίες στον φίλο συλλέκτη Αναγνώστη, (Νότη) Καρρά που ασχολήθηκε με τόση μεγάλη διάθεση προκειμένου να πραγματοποιηθεί η έκθεση αυτή με τον καταλληλότερο τρόπο κι ακόμα στους Αλέξανδρο Παπαδάκη που του ανήκει το πραγματικό όχημα και Λάζαρο Γιουρτσίδη για τα μοντέλα οχημάτων που θα φέρει ώστε να μπορέσει να τα θαυμάσει το κοινό μας. Η έκθεση θα εγκαινιαστεί το Σάββατο 14/10/2023 στις 7.00 στην αίθουσα της οδού Νυμφών και θα είναι ανοικτή όπως πάντα καθημερινά εκτός Σαββάτου και Κυριακής στο ωράριο 18.00 με 20.00. Για κάθε πληροφορία αλλά και για επισκέψεις εκτός του αναφερθέντος ωραρίου επικοινωνήσετε στο τηλ.6976974000 και στο mail met.heraklion@gmail.com

EMBRACE

Διάρκεια Έκθεσης: 23 Σεπτεμβρίου - 7 Οκτωβρίου

Με μεγάλη χαρά ύστερα από μερικά χρόνια το Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου ( ΜΕΤΗ ) υποδέχεται εκ νέου τον Θωμά Τουρναβίτη που παρουσιάζει την ενότητα Embrace,στο φιλότεχνο κοινό της Κρήτης.

Δείχνει να είναι μεγάλη ανάγκη η επικοινωνία αυτή με το κοινό μας ύστερα από τους δεσμούς που έχει αποκτήσει ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης από την πρώτη του ατομική έκθεση όπου ο κόσμος αντιλήφθηκε την διαθέτουσα ευαισθησία της γραμμής και του σχεδίου στα έργα που παρουσίασε στον χώρο μας.

Ο ίδιος γράφει.

“Συνθέτω την πάλη, σύνθεσης και αποσύνθεσης. Συνθέτω πορτρέτα που αρνούνται τη στατική. Η ζωγραφική μου αγκαλιάζει τον άνθρωπο στον κόσμο της κίνησης.”

“Η ενιαία φορά των αντιθέσεων στο χώρο και η ιδέα της συνεχούς αλλαγής της κίνησης, πηγάζουν από το νόμο του σύμπαντος. Στη σειρά EMBRACE, όλα τα παραπάνω αγκαλιάζουν τη χρωματική παλέτα που είναι εκτεθειμένη στο Ελληνικό φως, γεννώντας ευφορική αρμονία. Επιλεγμένες τροχιές και σημεία σχηματίζουν πρόσωπα μέσα στο πρόσωπο, τόπους μέσα στο τόπο, στιγμές μέσα στη στιγμή. Απεικονίζουν τη τραγικότητα των εσωτερικών συγκρούσεων του ατόμου και αποδίδουν την ποικιλία των διακυμάνσεων της συνείδησης του με μορφές που εντυπωσιάζουν. Η σκληρότητα της φιγούρας δεν έχει σχέση με την απωθητική εξέγερση, με συνέπεια η γραφή να μιλάει στα όρια μιας πραγματικότητας στο κόσμο της κίνησης.”

Ο Θωμάς Τουρναβίτης γεννήθηκε το 1981 στην Αθήνα. Φοίτησε στο εργαστήρι του γλύπτη Νίκου Στέφου (1997-1999). Αποφοίτησε το 2005 από τη Σχολή Καλών Τεχνών του Derby (Ηνωμένων Βασίλειο) με BA (DP). Συνέχισε με μεταπτυχιακές σπουδές στη σχολή Philharmonie στο Βερολίνο (Γερμανία 2006). Εργάστηκε ως καθηγητής σημειολογίας στο Δ.ΙΕΚ Βόλου και ως δάσκαλος καλλιτεχνικών σε ιδιωτικά δημοτικά σχολεία (2008-2010).

Από το 2008 έχει ιδρύσει το thomastournavitis.org το οποίο είναι μια επιτυχημένη επωνυμία ( T T ) στην παγκόσμια αγορά τέχνης. Έχει γίνει αντικείμενο 36 ατομικών εκθέσεων και έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από 135 ομαδικές εκθέσεις διεθνώς.

Τα έργα του ανήκουν σε περισσότερες από 2.400 ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές σε Νέα Υόρκη, Μαϊάμι, Λος Άντζελες, Παρίσι, Μόναχο, Μονπελιέ, Βιέννη, Πράγα, Μπουσάν, Ζυρίχη, Μπρατισλάβα, Ζάγκρεμπ, Λευκωσία, Αθήνα, Σεράγεβο και αλλού.

Η έκθεση θα εγκαινιαστεί το Σάββατο 23 Σεπτεβρίου στις 18.30 στην αίθουσα της οδού Νυμφών και θα είναι ανοικτή όπως πάντα καθημερινά εκτός Σαββάτου και Κυριακής στο ωράριο 18.00 με 20.00. Για κάθε πληροφορία αλλά και για επισκέψεις εκτός του αναφερθέντος ωραρίου επικοινωνήσετε στο τηλ.6976974000 και στο e-mail met.heraklion@gmail.com

Τσίρκο

Διάρκεια Έκθεσης: 3 Ιουνίου 2023 ως 2 Σεπτεμβρίου 2023

Στο Τσίρκο και στους ανθρώπους του είναι αφιερωμένη η έκθεση που πραγματοποιεί φέτος το Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου με ορίζοντα όλο το καλοκαίρι και που εγκαινιάζεται στις 3 Ιουνίου στις 19.00 το βράδυ.

Καινούργιοι και παλιοί συνεργάτες, έχουν δώσει τον καλύτερο εαυτό τους σʼ ένα θέμα που προκαλεί με τα χρώματα, τους χαρακτήρες , την ένταση που ενίοτε προκαλεί το γέλιο κι άλλες φορές τον τρόμο με την επικινδυνότητα στα λογής κόλπα που εφαρμόζουν οι ηθοποιοί προκειμένου να αιχμαλωτίσουν το κοινό που παρακολουθεί την κάθε παράσταση. Ένα παραμύθι ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια των παιδιών με τους κλόουν, τους ακροβάτες, τους θηριοδαμαστές και τους κάθε μορφής οργανοπαίκτες, σε μια παρέλαση ζωντανή κι ενθουσιώδη που άλλο δεν ζητά παρά να μείνει αξέχαστη στη μνήμη ως σπουδαία παρουσία που κάποτε βρεθήκαμε κι εμείς θεατές.

Τύχη αγαθή ,δυο συμπτώσεις που συνέπεσαν σχεδόν με την έκθεση κι αυτές είναι η παρουσία στην πόλη μας ενός θεωρούμενου πολύ καλού τσίρκου που τριγυρνά στον κόσμο, του τσίρκου, Liana Orfei καθώς και η έκθεσης που αυτές τις μέρες παρουσιάζεται στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου και ως θέμα της έχει τα περίφημα χαρακτικά που έγιναν κατ εντολή του Teriade για το περιοδικό του Vivre. Σʼ αυτή την έκθεση οι επιμελητές κυρία Κρητικού και ο κύριος Μανιατόπουλος παρουσιάζουν μαζί με το έργο διαφόρων καλλιτεχνών, το τσίρκο του Μαρκ Σαγκάλ, ενός σπουδαίου καλλιτέχνη ο οποίος δημιουργεί τον δικό του μαγικό κόσμο . Ο θεατής , αντικρίζοντας τις ζωγραφιές μεταφέρεται σε μια παραμυθένια ατμόσφαιρα σʼ έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται από μια ακαταμάχητη φαντασία, αποσκοπώντας στη συνένωση όλων των στοιχείων που αποτελούν τη φύση, δηλαδή ολόκληρο το σύμπαν, καθώς γράφουν οι δύο επιμελητές στο επεξηγηματικό τους σημείωμα. Και έτσι είναι…

Μια πλειάδα καλλιτεχνών θα προσπαθήσει και στη δική μας έκθεση να τραβήξει την προσοχή σας προσφέροντας με την τέχνη τους ολʼ αυτά που αποκόμισαν παιδιά από τις παραστάσεις ενός τσίρκου και να σας μεταφέρουν την ατμόσφαιρα που έζησαν με την ελπίδα να ταυτιστεί με τη δική σας.

Στην έκθεση συμμετέχουν αλφαβητικά οι καλλιτεχνες:

Χρίστος Αλατσάκης- Πελαγία Ανδρουλάκη- Evi Balloo- Μαργαρίτα Βασιλάκου- Μαρίνα Βλαχάκη- Ελένη Βογιατζάκη- Μαγδαληνή Βογιατζή- Γιάννης Γαβαλάς- Χρύσα Δαμιανίδου- Τάσος Δήμος- Μαρία Διακοδημητρίου- Γιάννης Επταμινητάκης- Βασίλης Θέος- Νατάσα Καλλιονάκη- Μηνάς Καμπιτάκης- Κάλλη Καστώρη- Αννα Κατιμερλή- Ελισάβετ Κεχαγιά- Γιούλη Κολινιάτη- Δέσποινα Κουβάτσου- Ιωάννα Κουκουζέλη- Αικατερίνη Κριεζή- Αικατερίνη Κυπριώτη- Πάνος Μαματζάκης- Λυδία Μαργαρώνη- Ελένη Μαρκάκη- Τζίνα Μάρκου- Παναγιώτης Μαυρόπουλος- Χριστίνα Μήχου- Γεωργία Μπλιάτσου- Λαμπρινή Μποβιάτσου- Ισμήνη Μπονάτσου- Ρουλή Μπούα- Μαίρη Νταγιαντά- Κώστας Ντιός- Ευάγγελος Παπαγγελής- Σμαράγδα Παπούλια- Δημήτρης Παπανικολάου- Αναστασία Πετράκη- Μαρίνα Προβατίδου- Σταματίνα Σαββανίδου- Βασιλική Σαμουηλίδου- Κώστας Σπανάκης- Ελένη Σπαντιδάκη- Χρυσούλα Σκεπετζή- Βάσσω Τρίγκα- Κατερίνα Τσεμπελή- Ωκεανίς Τσιρίκα- Βιργινία Φιλιππούση- Φωτεινή Χαμιδιελή- Μαρία Χαρκούτση- Αθηνά Χατζή- Πέπη Χατζηδάκη- Νίκος Χιωτίνης- Ελευθερία Χριστάκη- Ιωάννα Χριστάκου- Ellen Weijers.

Εκτός των έργων των παραπάνω καλλιτεχνών, θα προβάλλεται ενταγμένη στην έκθεση, η τελευταία σκηνή από το έργο του Federico Fellini 8 και 1/2 με πρωταγωνιστές των Μαρτσέλο Μαστρογιάννι , την Κλάουντια Καρντινάλε, την Σάντρα Μίλο κ. α.

Όπως πάντα όλα αυτά σας περιμένουν στην αίθουσα της Νυμφών 3 κάθε μέρα εκτός Σαββάτου και Κυριακής από τις 18.30 έως τις 20.30. Οποιεσδήποτε άλλες ημέρες η ώρες επιθυμείτε να επισκεφθείτε την έκθεση θα πρέπει να συνεννοηθείτε στο τηλέφωνο 6976974000.

Mικρά χρονικά της τέχνης

ΜΙΚΡΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Ομαδική έκθεση στo Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου

Εγκαίνια: Σάββατο 22 Απριλίου στις 19.30

Επιμέλεια: Ίρις Κρητικού

Το Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου (ΜΕΤΗ) παρουσιάζει την ομαδική έκθεση «ΜΙΚΡΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ», με την συμμετοχή διακεκριμένων εικαστικών και την κατάθεση σπουδαίων νέων έργων. Η έκθεση πραγματοποιείται σε συνδιοργάνωση με την Αίθουσα Τέχνης ArteVisione της Αθήνας, όπου και παρουσιάστηκε αρχικά η έκθεση τον Φεβρουάριο του 2023 σημειώνοντας εξαιρετική επιτυχία.

Τα έργα της έκθεσης, συνομιλούν με έργα τέχνης που προτείνονται ως οργανικός διάλογος με τις προσωπικές τους εικαστικές αναζητήσεις από τους συμμετέχοντες. Ακολουθώντας την πορεία του βλέμματος από την προϊστορία έως τον μοντερνισμό, η παρούσα συνομιλία αναπτύσσεται ταυτόχρονα ως έρευνα, εικαστική διατύπωση και εννοιολογική αναζήτηση.

Ο τίτλος της έκθεσης παραπέμπει στο διαχρονικό έργο αναφοράς «Το χρονικό της Τέχνης» του κορυφαίου αυστριακού ιστορικού της τέχνης Ernst Hans Josef Gombrich. Ο Έρνστ Γκόμπριχ (Ernst Hans Josef Gombrich, 30 Μαρτίου 1909 – 3 Νοεμβρίου 2001), πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής και της δραστηριότητάς του στο Ηνωμένο Βασίλειο. Μελέτησε την εξέλιξη της τέχνης από την Προϊστορική τέχνη ως τον Μοντερνισμό και θεωρείται κορυφαίος θεωρητικός της ιστορίας της τέχνης.

Ο Έρνστ Γκόμπριχ γεννήθηκε στη Βιέννη, σε οικογένεια εβραϊκής προέλευσης και ενεργό πνευματικό περιβάλλον. Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος και πρώην συμμαθητής του Χούγκο φον Χόφμανσταλ, ενώ η μητέρα του, πιανίστρια και πρώην μαθήτρια του Άντον Μπρούκνερ, συνδεόταν με τον Άρνολντ Σένμπεργκ, τον Γκούσταβ Μάλερ και τον Γιοχάνες Μπραμς. Μετά τη φοίτησή του στο Γυμνάσιο Theresianum και τις ακαδημαϊκές του σπουδές στo Πανεπιστήμιο της Βιέννης, ο Γκόμπριχ ξεκίνησε την ακαδημαϊκή και ερευνητική σταδιοδρομία του το 1936 ως ερευνητής στο Ίδρυμα Warburg, (ερευνητικό κέντρο για θέματα τέχνης του Πανεπιστημίου του Λονδίνου). Από το 1956 ως το 1975, υπήρξε διευθυντής του ιδρύματος.

Το πρώτο βιβλίο του «Eine kurze Weltgeschichte für junge Leser» (Μικρή ιστορία του κόσμου), το μόνο που δεν έγραψε στα αγγλικά, δημοσιεύθηκε στη Γερμανία το 1936. Υπήρξε εξαρχής εξαιρετικά δημοφιλές και μεταφράστηκε σε διάφορες γλώσσες, αλλά δεν ήταν διαθέσιμο στα αγγλικά έως το 2005. Το Χρονικό της Τέχνης, που δημοσιεύτηκε αρχικά το 1950 (σήμερα στην 16η έκδοσή του) θεωρείται ένα παγκόσμιο έργο κριτικής και αποτελεί μια από τις πιο προσιτές εισαγωγές στη τέχνη και στο design. Αρχικά προορισμένο για αναγνώστες νεαρής ηλικίας, έχει πωληθεί σε εκατομμύρια αντίτυπα και έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 30 γλώσσες.

Το λαοφιλές «Χρονικό της Τέχνης», επί σαράντα πέντε χρόνια παρέμεινε κυριολεκτικά αξεπέραστο ως βασική εισαγωγή στην ιστορία της τέχνης, παραθέτοντας με αφήγηση κατανοητή τη συναρπαστική πορεία της δημιουργικής έκφρασης από την εποχή των σπηλαίων και τις πρωϊμότερες βραχογραφίες ως τη σύγχρονη τέχνη και τον πειραματικό νεωτερισμό.

Αναγνώστες κάθε ηλικίας και ιδιότητας, βρήκαν στο συγκεκριμένο πόνημα έναν ακάματο δάσκαλο αλλά και έναν σύντροφο, ικανό να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις με λιτή σοφία, χιούμορ και αγάπη μοιρασμένη ακριβοδίκαια σε όλα τα έργα τέχνης που εμπεριέχονται.

Με άμεση και απλή γραφή, «Το Χρονικό της Τέχνης» αποτελεί ένα πολύτιμο αφήγημα, θέτοντας με λιτή σοφία σε τάξη «τον πλούτο των νοημάτων, των περιόδων και των τεχνοτροπιών που συσσωρεύονται στις σελίδες του». Με οδηγό τη διαίσθησή του συγγραφέα στην ψυχολογία των εικαστικών τεχνών, μας προτρέπει να αντιληφθούμε την ιστορία της τέχνης ως «συνεχή διαπλοκή και εναλλαγή των παραδόσεων, όπου κάθε έργο αναφέρεται στο παρελθόν και δείχνει το μέλλον», ως «μια ζωντανή αλυσίδα που συνδέει ως σήμερα τη δική μας εποχή με εκείνη των Πυραμίδων».

Ο όρος appropriation (ιδιοποίηση) εγείροντας ερωτήματα πρωτοτυπίας και αυθεντικότητας, ανήκει στη μακρά μοντερνιστική παράδοση της τέχνης, ενώ συνδέεται και ανιχνεύεται ήδη στα κυβιστικά κολάζ και τις κατασκευές του Πάμπλο Πικάσο και του Ζωρζ Μπρακ που πραγματοποιήθηκαν από το 1912 και μετά, περιλαμβάνοντας πραγματικά αντικείμενα όπως εφημερίδες που αναπαριστούσαν τον εαυτό τους. Η συγκεκριμένη πρακτική, που κατάγεται από τον κυβισμό και τον ντανταϊσμό, αναπτύχθηκε ακόμη περισσότερο στα ready mades του Marcel Duchamp από το 1915 και εξής, ενώ ο σουρεαλισμός με σημαντικούς εκπροσώπους του όπως ο Νταλί, άντλησε εικόνες και επινοήσεις από αντίστοιχα πεδία. Σημαντικό ρόλο στις αναζητήσεις που ακολούθησαν έπαιξε το δοκίμιο του 1934 του Γερμανού φιλοσόφου Walter Benjamin «The Work of Art in the Age of Mechanical Reproduction». Στα τέλη της δεκαετίας του 1950, η ιδιοποίηση εμφανίστηκε επίσης εκτενώς σε έργα των Jasper Johns και Robert Rauschenberg καθώς και στην ποπ αρτ. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε ευρύτερα ως αναφορά σε ορισμένους Αμερικανούς καλλιτέχνες της δεκαετία του 1980, όπως οι Jeff Koons και Sherrie Levine, που αναπαρήγαγε ως δικά της άλλα έργα τέχνης, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των Monet και Malevich, με στόχο να πυροδοτήσει ένα νέο νόημα ή σύνολο νοημάτων για μια οικεία εικόνα. Σημαντική θεωρητική υποστήριξη στα παραπάνω, παρείχε η Αμερικανίδα κριτικός Rosalind Krauss μέσω του βιβλίου της «The Originality of the Avant-Garde and Other Modernist Myths» (1985).

Σε κάθε περίπτωση, τα έργα της παρούσας έκθεσης, διατρέχοντας ως ενεργός αισθητήρας τους αιώνες και συνομιλώντας τόσο με παγκόσμια αριστουργήματα όσο και με ορισμένα νεότερα σπουδαία ελληνικά έργα, αποτελούν περισσότερο διαλογικές σχέσεις, εκλεκτικές συγγένειες και ανιχνεύσεις, παρά «ιδιοποιήσεις» γνωστών έργων. Η αναφορά σε ένα αγαπημένο έργο συντελείται εδώ με πολλούς διαφορετικούς τρόπους όπως ο επανασχεδιασμός ή ανάκλαση μιας εικόνας ή φόρμας, η αποδόμηση και επαναδόμησή της, η αναδιάταξη και η ανατροπή, το οργανικό κολλάζ και τα επάλληλα παιχνίδια της ψευδαίσθησης, η περιρρέουσα ατμόσφαιρα, ο εστιασμός σε κάποιο αναγνωρίσιμο στοιχείο της (κοσμητικά μοτίβα, χαρακτηριστικά χρώματα ή τεχνοτροπία, αρχιτεκτονικά μέλη, ενδύματα και κοσμήματα, μαλλιά, όπλα, σκεύη και άλλα), αντλώντας με ερευνητικό βλέμμα, απολαυστική έμπνευση αλλά και τρυφερό χιούμορ από την πολύτιμη ενδοχώρα της παγκόσμιας τέχνης, χωρίς να αποσκοπούν στην αυτούσια απόδοση και αντιγραφή.

Ίρις Κρητικού

Αρχαιολόγος & Ιστορικός της Τέχνης

Επιμελήτρια της έκθεσης

Στην έκθεση συμμετέχουν:

Κώστας Αγγελάκης, Χρήστος Αλατσάκης, Αγγελική Αντωνέα, Βασιλεία Ανηψητάκη, Άννα Αχιλλέως, Μαργαρίτα Βασιλάκου, Νίκος Βισκαδουράκης, Μαρίνα Βλαχάκη, Ειρήνη Βογιατζή, Κική Βουλγαρέλη, Μαίρη Γαλάνη-Κρητικού, Στρατηγούλα Γιαννικοπούλoυ, Ανδρομάχη Γιαννοπούλου, Φάνης Γουλής, Δικαία Δεσποτάκη, Μαρία Διακοδημητρίου, Αποστόλης Ιτσκούδης, Νίκος Καλαφάτης, Μηνάς Καμπιτάκης, Εβίτα Κανέλλου, Νίκος Κιτμερίδης, Νίκος Κόνιαρης, Σοφία-Ρόουζ Κοσμίδου, Φίλιππος Κούτρικας, Δήμητρα Κωνσταντινίδη, Νίκος Λεοντόπουλος, Τάσος Λιακόπουλος, Βασίλης Λιαούρης, Janet Λιοδάκη, Γιώργος Λουλούδης, Λίλα Μαδούρου, Λυδία Μαργαρώνη, Μηνάς Μαυρικάκης, Κυριακή Μαυρογεώργη, Μάνος Μπατζόλης, Τίμος Μπατινάκης, Ορφέας Μπάτσιος, Αθηνά Μπίκου, Γεωργία Μπλιάτσου, Λαμπρινή Μποβιάτσου, Ισμήνη Μπονάτσου, Ρούλη Μπούα, Μαίρη Νταγιαντά, Ισαβέλλα Ντάσση, Ιόλη Ξιφαρά, Βασιλική Πανταζή, Γεύσω Παπαδάκη, Χριστίνα Παρασκευοπούλου, Μαριέττα Πεπελάση, Κατερίνα Πολυζωίδη-Μαυρολέων, Νατάσσα Πουλαντζά, Νίκη Πρόκου, Μιχάλης Σακαλής, Γιώργος Σαλταφέρος, Ιφιγένεια Σδούκου, Ζωή Σεκλειζιώτη, Αντωνία Σιμάτου, Νίκος Σίσκος, Μαρίνα Στελλάτου, Νίκος Τριανταφύλλου, Βάσω Τρίγκα, Κλαίρη Τσαλουχίδη-Χατζημηνά, Κατερίνα Τσεμπελή, Αγάπη Φεσατίδου-Ψαρράκη, Βιργινία Φιλιππούση, Στάθης Φώτης, Μαρία Χαλκιά, Αθηνά Χατζή, Νίκος Χιωτίνης.

Στο πλαίσιο της έκθεσης την Κυριακή 23 Απριλίου στις 11.00 το πρωί, η συμμετέχουσα ψυχολόγος & συγγραφέας θα παρουσιάσει το νέο βιβλίο της ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΕΣ (εκδόσεις Ιανός). Στην παρουσίαση εκτός από τη συγγραφέα συμμετέχουν η Ίρις Κρητικού, αρχαιολόγος, ιστορικός τέχνης & ανεξάρτητη επιμελήτρια ο Κωστής Σχιζάκης, αρχιτέκτων & συγγραφέας και ο Μιχάλης Νηστικάκης, μουσικός.

Εγκαίνια: Σάββατο 22 Απριλίου 2023 στις 19.30

Παράλληλη εκδήλωση: Κυριακή 23 Απριλίου 2023 στις 11.00

Διάρκεια: έως και 19 Μαΐου 2023

Διεύθυνση: Νυμφών 3, Ηράκλειο

Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Παρασκευή 18:00-20:00 ή κατόπιν ραντεβού

Τηλ. επικοινωνίας: 6976 974000

Mail: met.heraklion@eirini

Σε τρεις διαστάσεις

Διάρκεια Έκθεσης: 25/01/23 - 30/03/23

Σε γλυπτοθήκη έχει μετατραπεί στην κυριολεξία η αίθουσα εκθέσεων του Μουσείου Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου ( ΜΕΤΗ ) προκειμένου να προβληθούν τα έχοντα τρεις διαστάσεις έργα της την νέα χρονική περίοδο.

Όπως είναι γνωστό, γλυπτική ονομάζουμε εκείνη τη μορφή της καλλιτεχνικής δημιουργίας – έκφρασης που εκτελείται μέσω της κατασκευής τρισδιάστατων μορφών με οποιοδήποτε υλικό με σκοπό να εκφραστούν οι σκέψεις και τα συναισθήματα του καλλιτέχνη

Πράγματι με τον τίτλο, ΣΕ ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ, το ΜΕΤΗ, επιχειρεί να παρουσιάσει στο κοινό του την ομορφιά και την πληρότητα έργων που κατασκευάστηκαν με διάφορους τρόπους και υλικά,

είναι δε άκρως εντυπωσιακή η παρουσία τόσων και τόσων υλικών υποταγμένων στην ιδέα και στα χέρια του κάθε καλλιτέχνη που εκθέτει τα έργα αυτά τα οποία ανήκουν στην συλλογή του μουσείου μας.

Στην έκθεση αυτή μετέχουν με έργα τους οι παρακάτω καλλιτέχνες με αλφαβητική σειρά:

Δημήτρης Αρμακόλας, Μάριος Βουτσινάς, Γιάννης Γαβαλάς, Μαρία Γρηγοριάδη, Γιάννης Δημητράκης, Βίκυ Καμμένου, Εύη Κυρμακίδου,Κοσμάς Λιλικάκης, Κώστας Παγωμένος, Ασπασία Παπαδοπεράκη, Αντωνία Παπατζανάκη, Αντώνης Παυλάκης, Γιάννης Παρμακέλης, Βασίλης Σολιδάκης και Πέπη Χατζηδάκη.

Tα εγκαίνια έχουν οριστεί στις 25 Ιανουαρίου, ημέρα Τετάρτη στις 6.00 το απόγευμα . Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι το τέλος Μαρτίου. Λόγω της προγραμματισμένης απουσίας του προσωπικού τις ημέρες αυτές προκειμένου να εκτυπωθούν οι ανακοινώσεις του συνεδρίου, παρακαλώ πολύ το κοινό που επιθυμεί να επισκεφτεί την έκθεση να το προγραμματίσει με απευθείας συνεννόηση στο τηλέφωνο 6976974000 η στο 6945571973.

Το εικαστικό παρελθόν της Κρήτης

Διάρκεια Έκθεσης: 03/12/22- 10/01/23

Με την παρουσία εξαιρετικών ομιλητών που θʼαναλάβουν να φωτίσουν το ΕΙΚΑΣΤΙΚΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ της ΚΡΗΤΗΣ, ανοίγει το Σάββατο 3 Δεκεμβρίου το συνέδριο που πραγματοποιεί το Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου στην αίθουσα επί της οδού Νυμφών 3. Η δράση αυτή ως γνωστόν προτάθηκε από το ΜΕΤΗ και εγκρίθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού το οποίο εκτός από την χρηματοδότησή παρέχει και την αιγίδα του.

Πραγματικά η διοργάνωση αυτή πρόκειται να εξετάσει ,να συμπληρώσει και να συγκεντρώσει τοποθετώντας, χρονολογικά ανά ιστορική περίοδο την εξέλιξη των εικαστικών τεχνών στην Κρήτη προσφέροντας ένα ισχυρό στοιχείο στην ήδη υπάρχουσα βιβλιογραφία πάνω στο ευρύ αυτό θέμα

Παράλληλα με το συνέδριο θα εγκαινιαστεί και έκθεση έργων ζωγραφικής η οποία θα λειτουργήσει και μετά το τέλος των εργασιών του συνεδρίου μέχρι την πρώτη εβδομάδα του Ιανουαρίου.

Ανάμεσα στα έργα που θα εκτεθούν θα είναι και η Βρεφοκρατούσα Παναγία του 18ου αιώνος, η αντίστοιχη Madona που έχει δωριθεί από την καθολική εκκλησία, σκίτσα του Νικολάου Κουνελάκη καθώς και αντίγραφα έργων των Ιωάννη Σταυράκη,Δημήτρη Κοκότση και Ερρίκου Φραντζισκάκη.

Προκειμένου να δοθεί η ανάλογη τιμή στους καλλιτέχνες που έφυγαν από κοντά μας θα εκτεθούν ακόμα έργα των, Ανδρεαδάκη Γιάννη, Βλάσση Αριστείδη, Γεωργιάδη Γιώργου, Καλούτση Βαλέριου και Καλούτση Φλωρεντίνης, Λευτέρη Κανακάκη, Κουνάλη Γιώργου, Μανουσάκη Γιώργου, Μαρκογιαννάκη Ευάγγελου, Μιγάδη Γιάννη, Μπετεινάκη Εμμανουήλ, Ουσταμπασίδη Λάζαρου, Παπαδοπεράκη Θωμά, Πετράκη Τίτου, Σαριδάκη Δημητρίου, Σκουλά Αλκιβιάδη, Φανουράκη Θωμά, Φιοράκη Μαρίας και Φωτάκη Νικολάου.

Ακολουθεί το πρόγραμμα ομιλιών του διημέρου.

Σάββατο 3 Δεκεμβρίου πρωί

Προεδρεύει ο Νίκος Γιγουρτάκης Αρχαιολόγος-Εκπαιδευτικός

Ώρα 10.00 Έναρξις συνεδρίου – χαιρετισμοί
Ώρα 10.30 Βασιλάκης Νίκος ,ΑρχαιολόγοςΚαλλιτεχνική και εικαστική έκφραση στην Κρήτη από την αυγή της Προϊστορίας μέχρι την περίοδο της Αναγέννησης.
Ώρα 10.45 Διγαλάκης Αντώνης Υπ. Διδάκτορας Ιστορίας της ΤέχνηςΟι Κρητικοί ζωγράφοι της προσφυγιάς: Βενετία, Ιόνιο και Αιγαίο (1640-1700).
Ώρα 11.00 Σταρίδα Λιάνα, Αρχαιολόγος,ΣυγγραφέαςΕικαστικές απεικονίσεις στα εφυαλωμένα αγγεία της Β΄ Βυζαντινής περιόδου στο Ηράκλειο.
Ώρα 11.15 Βισκαδουράκης Νίκος,ΖωγράφοςΕμμανουήλ Μπετεινάκης, Αγιογράφος.
Ώρα 11.30 Γιάννης Παπαδοπεράκης,Μαθηματικός, Καθηγητής στη Γεωπονική σχολή ΑθηνώνΟ αδελφός μου Θωμάς
Διάλειμμα 15 λεπτών
Ώρα 11.45 Τσικνάκης Κωσταντίνος,ΙστορικόςΟι προσλήψεις του αρχαιολογικού τοπίου στην Κρήτη της βενετικής περιόδου (15ος-16ος αι.).
Ώρα 12.00 Πρώιμος Κωσταντίνος, Ιστορικός Τέχνης Επίκουρος καθηγητής Πανεπ/μίου ΠατρώνΑπλοποίηση και υποκειμενικότητα. Το αίτημα για μια νέα ζωγραφική ενότητα στο έργο του Ερρίκου Φραντζισκάκη.1908-1958
Ώρα 12.15 Κρητικού Ίρις,Ιστορικός ΤέχνηςΟι Ναΐφ ζωγράφοι της Κρήτης .
Ώρα 12.30 Αρχιεπίσκοπος Κρήτης Ευγένιος Β΄Λαϊκοί ζωγράφοι του 19ου αιώνα.
Ερωτήσεις

Σάββατο 3 Δεκεμβρίου απόγευμα.

Προεδρεύει ο Κωσταντίνος Πρώιμος Ιστορικός Τέχνης

Ώρα 18.00 Γιγουρτάκης Νίκος Αρχαιολόγος-ΕκπαιδευτικόςΕπί Πτερύγων Ανέμων. Οι Άγγελοι στη ζωγραφική του Μιχαήλ Δαμασκηνού.
Ώρα 18.15 Φανουράκης Κώστας,ΚοσμηματοπώληςΟ ζωγράφος Θωμάς Φανουράκης
Ώρα 18.30 Μαρινάκης Μάρκος, Συγγραφέας – ερευνητήςΟι ζωγράφοι Ι.Σταυράκης και Δ. Κοκότσης
Ώρα 18.45 Κυριακή Ουσταμπασίδη, ΕκπαιδευτικόςΟ ζωγράφος Λάζαρος Ουσταμπασίδης
Ώρα 19.00 Μανόλης Σαριδάκης,Ζωγράφος«Ο Δημήτριος Σαριδάκης και η συμβολή του στην άνθηση της Βυζαντινής τέχνης στην Κρήτη»
Διάλειμμα 15 λεπτών
Ώρα 19.30 Καλούτσης Γιώργος,ΜουσικόςΗ μητέρα μου Φλωρεντίνη Καλούτση.
Ώρα 19.45 Χριστόφορος Μαρίνος, Ιστορικός τέχνηςΟ Ζωγράφος Βαλέριος Καλούτσης
Ώρα 20.00 Ζεβελάκης Βασίλης,ΑρχιτέκτωνΟ ζωγράφος Αριστείδης Βλάσσης.
Ώρα 20.15 Σταυρακάκης ΚώσταςΜνήμες από τη δραστηριότητα της γκαλερί Σταυρακάκη από το 1970 έως το 2000.
Ερωτήσεις

Κυριακή 4 Δεκεμβρίου πρωί

Προεδρεύει ο Νίκος Βισκαδουράκης, ζωγράφος

Ώρα 10.30 Φραγκιαδάκη Μαρία, ΕκπαιδευτικόςΟ ζωγράφος Νίκος Φωτάκης (1904-1959). Η ζωή το έργο του και η σχέση του με το Ηράκλειο
Ώρα 10.45 Επιτροπάκη Βούλα,Νομικός ΠοιήτριαΓιώργος Γεωργιάδης: Κλασική παιδεία και αφαίρεση. Ο ρεαλιστής εμπρεσιονιστής ζωγράφος της πόλης μας
Ώρα 11.00 Περάκης Τάκης, ΖωγράφοςΟ Ζωγράφος Γιάννης Μιγάδης
Ώρα 11.15 Στεφανάκης Γιάννης,ΖωγράφοςΓιώργος Μανουσάκης ένας Homo Universalis
Διάλειμμα 15 λεπτών
Ώρα 11.30 Κουνάλης Κώστας, ΖωγράφοςΟ Ζωγράφος Γιώργος Κουνάλης
Ώρα 11.45 Μάρα Παναγιωτάκη,ΙστορικόςΑπό την Σύμβαση της Χαλέπας έως την Α΄ Δ .Ε. Χ. Η εικαστική δημιουργία στη Κρήτη “στο γύρισμα του αιώνα.”
Ώρα 12.00 Μάνου Έφη, Ζωγράφος,εκπαιδευτικόςΟ ζωγράφος Λευτέρης Κανακάκης
Ώρα 12.15 Δημήτρης Σάββας. Προϊστάμενος Βικελαίας ΒιβλιοθήκηςΟ συνάδελφός μου Γιάννης Ανδρεαδάκης κατά την Χρυσή Εποχή της Βικελαίας Βιβλιοθήκης.
Ερωτήσεις – Ευχαριστίες

Αγάπα ως εαυτόν

Έφτασε και στην Αθήνα η έκθεση ΑΓΑΠΑ ΩΣ ΕΑΥΤΟΝ που περιμένατε τόσον καιρό !!! Σήμερα 8 Νοεμβρίου και από τις 7 το βράδυ θα βρισκόμαστε κοντά σας με την έκθεση , που τόσο μεγάλη επιτυχία γνώρισε στην Κρήτη, στο Σεράφειο ίδρυμα του Δήμου Αθηναίων επί της οδού Πειραιώς και λίγα μέτρα παρακάτω από το Μουσείο Μπενάκη. Εκεί σας περιμένουμε με την υποστήρηξη από το KROMA, η Iris Kritikou ως επιμελήτρια του συνόλου της έκθεσης κι εγώ όχι μόνο για το χάρμα ιδεσθαι των έργων αλλά και για τη συζήτηση περί της μοναχικής δημιουργίας στους αβέβαιους καιρούς που θα διεξαχθεί την ημέρα των εγκαινίων.

Μαριδάκης “Η Φωνή των Χρωμάτων”

Μία πασίγνωστη προσωπικότητα που έχει μπει άπειρες φορές δια της οθόνης της τηλεόρασης στα σπίτια μας φιλοξενεί από το Σάββατο 8 Οκτωβρίου το Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου. Πρόκειται για τον γνωστό ζωγράφο και σκηνογράφο Μανόλη Μαριδάκη που επιστρέφοντας στην πατρίδα του επιθυμεί να παρουσιάσει το εικαστικό του έργο.

Ο Μανόλης Μαριδάκης γεννήθηκε το 1945 στην πόλη μας. Από τα 19 του χρόνια διατηρούσε ήδη γραφείο στην Αθήνα ασχολούμενος με τις γραφικές τέχνες. Την ίδια εποχή εισέρχεται πρώτος στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών όπου σπουδάζει σκηνογραφία και διακόσμηση με δάσκαλο τον Βασίλη Βασιλειάδη. Στο ευρύ κοινό γίνεται γνωστός ως σκηνογράφος, στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο ενώ παράλληλα δραστηριοποιείται και στην αρχιτεκτονική των εσωτερικών χώρων βάζοντας την υπογραφή του σε ξενοδοχεία , εστιατόρια, νυχτερινά κέντρα και καταστήματα σʼ όλη την Ελλάδα. Λαμπρό δείγμα το Καζίνο Λουτρακίου.

Από το 1983 παρουσιάζει εκθέσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό είτε ατομικές είτε μετέχοντας σε ομαδικές εκθέσεις. Το 1988 του απονέμεται το πρώτο βραβείο για το περίπτερο του Δήμου Αθηναίων στη Θεσσαλονίκη, ενώ ένα χρόνο αμέσως μετά κερδίζει επίσης το πρώτο βραβείο σε διεθνή έκθεση τουρισμού στο Παρίσι αντιπροσωπεύοντας την Ελλάδα.

Από το “Θεατρικό Μουσείο έχουν καταγραφεί 120 θεατρικές σκηνογραφίες του ενώ έχει σκηνογραφήσει και πάνω από 150 σίριαλ στην τηλεόραση. Ένα επίσης λαμπρό παράδειγμα είναι το “Ρεμπέτικο”του Κώστα Φέρρη.

Το ζωγραφικό έργο του Μανόλη Μαριδάκη είναι επηρεασμένο από τους σουρεαλιστές, μʼ ένα εντελώς προσωπικό ύφος έκφρασης. Στο έργο του αποτυπώνει την αγωνία για την έλλειψη συμμετοχής του ανθρώπου στο περιβάλλον και στην τέχνη, καταγράφει δε την απουσία από κάθε δημιουργικό που υπάρχει η γεννιέται. Απεικονίζει έντονα την αποξένωση, την μοναχικότητα, τη σύγκρουση του γκρίζου με το φως. Ο σουρεαλιστικός τρόπος με τον οποίο εκφράζει τη θέση του στο σήμερα είναι σε τέτοιο βαθμό , ώστε το μήνυμά του να είναι κατανοητό και από τον πιο απλό άνθρωπο. Σου δίνει την δυνατότητα να περνάς μέσα στο έργο, να ταξιδεύεις με την φαντασία σου και ανάλογα με την ιδιοσυγκρασία του ο κάθε θεατής να δίνει τις απαντήσεις του. Για τον λόγο αυτό ονομάζει τη ζωγραφική του «σουρεαλιστικό ρεαλισμό».

Για το έργο του Μαριδάκι ο Κώστας Μουρσελάς έχει γράψει:

Ο Μαριδάκις μας ξεγελά, όταν μας δίνει την αίσθηση μιας φωτογραφικής αντιμετώπισης των θεμάτων του, που όμως κάθε φορά τα κυκλώνει έτσι, που μας δίνει συγχρόνως την αίσθηση της ανατροπής της δεδομένης εικόνας κάτι που μας προδιαθέτει και μας κάνει να βλέπουμε ότι αγγίζει με μια σουρεαλιστική διάθεση τα θέματά του, αλλά όχι και τόσο καθαρόαιμα σουρεαλιστική, λες και πρόκειται για έναν σουρεαλισμό χωρίς μυστήριο.

Βλέπεις αίφνης τα περισσότερα έργα του να αιωρούνται στον ζωγραφικό χώρο, στο διάστημα – βασικό στοιχείο της ζωγραφικής του Μαριδάκι- και νομίζω ότι αυτό είναι που δίνει στον καλλιτέχνη ένα ποιητικό φορτίο, το οποίο αν προσέξεις καλύτερα θα δεις ότι δεν παύει ούτε στιγμή να μετατρέπεται σε μια εφιαλτική καθημερινή πραγματικότητα, η οποία συνεχώς προβάλλεται μέσα σε γκρίζες σκιές, μέσα σε εφιαλτικούς όγκους κτιρίων, μέσα σε καπνούς και εφιαλτικές ομίχλες. »……. Ως συμπέρασμα θα μπορούσε να βγάλει κανείς …..την εικαστική αγωνία του ζωγράφου για έναν κόσμο που χάνεται και ένα κόσμο που δεν έρχεται…

Η έκθεση θα παρουσιαστεί στο κοινό της Κρήτης από τις 8 έως και τις 20 Οκτωβρίου στο Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου, Νυμφών 3 . Οι ώρες επίσκεψης είναι από τις 18.00 – 21.00 από Δευτέρα έως και Παρασκευή. Για οποιαδήποτε άλλη ημέρα και ώρα είναι δυνατή η επίσκεψη κατόπιν συνεννοήσεως στα τηλέφωνα 6948484272 και 6976974000.

Τα εγκαίνια θα γίνουν το Σάββατο 8 Οκτωβρίου από τις 7 έως τις 10 το βράδυ.

Προσωπικές Ουτοπίες

Τις ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΟΥΤΟΠΙΕΣ από σαράντα και πλέον καλλιτέχνες ζήτησε αυτή τη φορά το Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου προκειμένου να οργανώσει την καλοκαιρινή, τρίμηνη παρουσία του στα εικαστικά δρώμενα που πραγματοποιούνται στο νησί μας. Είναι ένα θέμα τόσο κοντά και παράλληλα τόσο αφηρημένο ως γεγονός το να προσπαθήσεις να δείξεις στο κοινό το άπιαστο σχεδόν όνειρό σου, τον στόχο εκείνο που ενδεχομένως να μην το πλησιάσεις ποτέ δεδομένου ότι δεν είναι κάτι εύκολο ούτε να επιτευχθεί κι ούτε καν να εκφραστεί . Προσεγγίζει το αδύνατον. Κατʼ αυτό τον τρόπο ποικίλει και η θεματολογία και ο τρόπος που εστιάζει ο κάθε καλλιτέχνης στο έργο του αφʼ ενός, και αφʼ ετέρου η ποικιλία αυτή προσφέρει το μέγιστο ενδιαφέρον για να ερευνήσει ο θεατής και να εντοπίσει την αλήθεια και το νόημα στο κάθε έργο των καλλιτεχνών που συμμετέχουν σ’ αυτή την νέα πρόκληση και πρόσκληση του ΜΕΤΗ.

Διότι ουτοπία σημαίνει κάτι ανέφικτο, κάτι εκτός πραγματικότητας. Μπορεί να είναι ένας φανταστικός κόσμος η και μια ιδανική κοινωνία η οποία λειτουργεί αρμονικά και τέλεια. Μπορεί να είναι ακόμα και μια ιδέα, μια θεωρία η ένα σύστημα που είναι αδύνατον να εφαρμοστεί χάριν της τελειότητας καθόσον αυτή, δεν μπορεί να είναι εφικτή. Η λέξη Ουτοπία θεωρείται λατινικής προέλευσης όμως έχει και Ελληνικές ρίζες από την σύνθεση του αρνητικού “ου”και του ουσιαστικού “ τόπος” δηλαδή τόπος ανύπαρκτος…

Στην έκθεση συμμετέχουν οι καλλιτέχνες.

Αλατσάκης Χρίστος-Αργυράκης Γιώργος-Ανδρούτσος Γιώργος-Αχιλλέως Αννα-Βασιλάκου Μαργαρίτα – Γαβαλάς Γιάννης-Γαβαλλάς Νίκος- Γιοσμάς Σωκράτης-Δημητράκης Γιάννης-Δήμος Τάσος- Επταμηνιτάκης Γιάννης-Καμπιτάκης Μηνάς-Καστόρη Κάλλη-Κελαιδή Μαρία-Κλουτσινιώτη Αρετή-Κοζανίτης Νίκος-Κουκουλάκη Στέλλα- Κολινιότη Γιούλη- Κριεζή Αικατερίνη-Λιλικάκης Κοσμάς-Λιοδάκη Ζάν-Μάνου Εφη-Μαναβή Πένυ-Μπακαλούμα Τζένη-Μαργαρώνη Λυδία-Μαργαρίτη Χρυσαλένια-Μαρκάκη Ελένη-Μάρκου Τζίνα-Ματαλιωτάκη Ρένα- Μπενετάκη Μαρία – Νικολακοπούλου Περσεφόνη-Νομικός Γιάννης-Ξυπάκης Θωμάς – Παγωμένος Κώστας-Παπαδάκη Γεύσω- Παπαλαμπριδη Μαρίνα-Παχιαδάκης Μαρίνος-Πετράκη Αναστασία-Πιτυκάκη Ελευθερία-Σαλούστρου Άννα – Σπαντιδάκη Ελένη-Τσαγκαράκη Ελένη-Τσεμπελή Κατερίνα – Φυρίγου Ζωζεφίνα -Χατζή Αθηνά – Χατζηδάκη Πέπη.

Το ΜΕΤΗ ενημερώνει το κοινό του ότι κατά την καλοκαιρινή περίοδο δεν θα εφαρμόσει το σύνηθες καθημερινό ωράριο 18.00 με 20.00 από Δευτέρα μέχρι Παρασκευή, αλλά θα τροποποιήσει τις ώρες και τις ημέρες και θα δέχεται επισκέψεις σταθερά κάθε Δευτέρα και Πέμπτη 18.30 μέχρι 20.30 και τις υπόλοιπες ημέρες κατόπιν συνεννοήσεως στα τηλέφωνα 6976974000 και 69445571973, καθώς και στο mail met.heraklion@gmail.com. Σας περιμένουμε λοιπόν στην αίθουσα της Νυμφών 3 και σας ευχόμαστε καλό καλοκαίρι.

Απανθίσματα μιας καλλιτεχνικής πορείας • βήμα β’

Διάρκεια Έκθεσης: 30 Απριλίου - 20 Μαϊου 2022

Εικαστική έκθεση – Αναστασίας Πετράκη

Με πολύ μεγάλη χαρά το Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου υποδέχεται την σπουδαία ζωγράφο και σκηνογράφο Αναστασία Πετράκη σε μία ατομική αναδρομική έκθεση με τίτλο ΑΠΑΝΘΙΣΜΑΤΑ ΜΙΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ. ΒΗΜΑ Β. Στις 19:00 το απόγευμα του Σαββάτου 30 του μηνός.

Η Αναστασία Πετράκη γεννήθηκε στα Χανιά. Σπούδασε στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών, απ’ όπου αποφοίτησε το 1983. Είναι απόφοιτος των εργαστηρίων ζωγραφικής με δασκάλους τους Ι. Μόραλη και Δ. Κοκκινίδη, διακόσμησης, διαφήμισης και σκηνογραφίας με δάσκαλο τον Β. Βασιλειάδη και κεραμικής με δάσκαλο τον Π. Παλτόγλου. Παρακολούθησε τον πλήρη κύκλο ιστορικών και θεωρητικών σπουδών με δασκάλους τη Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα, τον Παύλο Μυλωνά και τον Ιωάννη Καρατζόγλου. Απέσπασε πρώτο βραβείο και έπαινο στα εργαστήρια σκηνογραφίας και κεραμικής. Συνεργάστηκε με το θέατρο «Αρένα» του Γιάννη Κύρου στη δημιουργία κοστουμιών και σκηνικών. Είχε την καλλιτεχνική επιμέλεια σε διάφορα εικαστικά δρώμενα, φεστιβάλ, καρναβαλικές εκδηλώσεις κ.α. Παρακολούθησε τα Εργαστήρια Θεατρικής Παιδείας που οργάνωσε ο «Πολιτισμικός Νότος» Χανίων. Έχει παρουσιάσει το εικαστικό της έργο σε ομαδικές εκθέσεις στα Χανιά, το Ρέθυμνο, το Ηράκλειο και την Αθήνα, ενώ έργα της βρίσκονται στη συλλογή της Δημοτικής Πινακοθήκης Χανίων, στο «Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης – Ελαιουργείον», στο «Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου», καθώς και σε ιδιωτικές συλλογές. Από το 1985 έως το 2015, δίδαξε αισθητική αγωγή στη πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση στην Αθήνα και στα Χανιά.

Η ίδια σημειώνει:

Μεγαλώνοντας μέσα στην ατμόσφαιρα του οικογενειακού βιβλιοπωλείου, κληρονόμησα πολύτιμες εικόνες από τις πλούσιες εικονογραφημένες σελίδες των κλασσικών παιδικών παραμυθιών που ξεφύλλιζα με λαχτάρα από παιδί.

Στα παραπάνω λόγια της Αναστασίας Πετράκη αποτυπώνεται η σύνθεση δύο κόσμων: του πραγματικού και του φανταστικού, η οποία αποτέλεσε την απαρχή της καλλιτεχνικής της δραστηριότητας, αλλά και την πηγαία αφορμή για την εικαστική έκθεση “Απανθίσματα μιας καλλιτεχνικής πορείας”. Αυτή ακριβώς η έννοια της σύνθεσης αποκτά καθοριστική σημασία για την έκθεση και υπογραμμίζεται από τον χώρο που επιλέχτηκε για την πρώτη της παρουσίαση: το βιβλιοπωλείο της οικογένειας Πετράκη στα Χανιά, που ολοκλήρωσε έναν κύκλο 116 χρόνων το 2022.

Ο Κωνσταντίνος Β. Πρώιμος, κριτικός τέχνης και επιμελητής εκθέσεων, στο κείμενό του αναφέρει ότι «η Αναστασία εμφορείται τόσο από τον φανταστικό κόσμο την πρόσβαση στον οποίο κατέστησαν δυνατή οι μοντέρνοι ζωγράφοι, όσο και από τον πραγματικό, στα κελεύσματα του οποίου επιστρέφει διαρκώς, μέσω του τόπου της και του κύκλου της από τα οποία αντλεί πάντα έμπνευση» και καταλήγει σημειώνοντας ότι η συνύπαρξη αυτών των δύο κόσμων δίνει «ένα μέτρο για τον κόσμο τον οποίο μοιραζόμαστε μαζί της αλλά κι ένα δείκτη για το ποιον κόσμο θα θέλαμε να μοιραστούμε».

Την επιμέλεια της έκθεσης έχει ο Νίκος Ράμμος και όπως πάντα οι ώρες επισκέψεων είναι 18:00 – 20:00 καθημερινά εκτός Σαββάτου και Κυριακής στη αίθουσα της οδού Νυμφών 3, στον Πόρο. Τηλ. Επικοινωνίας 2810-226683 / 6976974000. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι την Παρασκευή 20 Μαίου.

Γιάννης Νομικός – Επιστροφή στην Κρήτη

Διάρκεια Έκθεσης: 12 Μαρτίου - 8 Απριλίου

Με πολύ μεγάλη χαρά το Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου υποδέχεται έναν ξεχωριστό για την δεξιοτεχνία του καλλιτέχνη, τον Γιάννη Νομικό. Ο Νομικός είναι αρκετά γνωστός στο κοινό εξ αιτίας των συμμετοχών του σε διάφορες ομαδικές εκθέσεις που πραγματοποιεί το Μουσείο . Συμμετείχε π.χ στα “Ζοο” με τα περίφημα περιστέρια του, στις “Λογοτεχνικές εικονογραφίες” με την Οφηλία, κι ακόμα στα “Γυμνά νυκτός” και τελευταία στα “Απρεπή”.

Το Σάββατο 12 Μαρτίου θα εγκαινιάσει την αναδρομική του έκθεση με τίτλο ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ επιθυμώντας να ανακαλέσει ο ίδιος τις μνήμες που έχει από το νησί μας αλλά και να υπενθυμίσει σε μας τα πρώτα του σχέδια που ακριβώς είχαν επηρεαστεί τα μέγιστα από τις εικονογραφίες της Κνωσου.

Ο Γιάννης Νομικός γεννήθηκε στην Αθήνα και από μικρή ηλικία είχε το ταλέντο της ζωγραφικής. Σε ηλικία 13 χρονών, εργάστηκε και μαθήτευσε σε εργαστήριο κεραμικής στην Αθήνα. Το 1974 μετανάστευσε στη Νέα Υόρκη όπου σπούδασε στη σχολή ART STUDENT LEAGUE στο Μανχάταν, με δάσκαλο τον Jack Faragasso.

Ένα από τα σημαντικότερα έργα του, όπως θεωρεί ο ίδιος, είναι τα σκίτσα που δημιουργεί καθημερινά από εικόνες που τον συναρπάζουν. Η επίδραση του Σουρεαλισμού και του Ρεαλισμού είναι φανερή στα έργα του. Τα πρώτα του θέματα ήταν επηρεασμένα από την ελληνική μυθολογία και still life. Ακολουθεί η ανθρώπινη παρουσία και μια σημαντική εργασία με άνθη ορχιδέας. Παραλλήλως, εργάστηκε σε τοιχογραφίες και ζωγραφική εσωτερικού χώρου, σε συνεργασία με γνωστούς αρχιτέκτονες στη Νέα Υόρκη.

Η καινοτομία στην εργασία του έρχεται με την εφαρμογή της τέχνης της αρχαίας ζωγραφικής, που έμαθε από τα παιδικά του χρόνια, επάνω σε κώνους κυκλοφορίας στο ερυθρόμορφο στυλ.

Τα έργα του έχουν παρουσιαστεί σε γκαλερί στη Νέα Υόρκη, στη Βοστόνη, στη Ρώμη, στη Στοκχόλμη (όπου έζησε δύο χρόνια), στην Ελλάδα και στην Κύπρο.

Σήμερα ζει και εργάζεται στην Ελλάδα.

Σχετικά με την δουλειά του η Αθηνά Σχινά γράφει: «Ο Γιάννης Νομικός είναι ένας αισθητικός και ταλαντούχος καλλιτέχνης με πολλές δεξιότητες, πνευματική ευελιξία, οξυδερκή παρατηρητικότητα και ταυτόχρονη ικανότητα να στοχάζεται και να εμβαθύνει σε όσα επιλέγει παραστατικά – τις περισσότερες φορές – να εκφράσει, χωρίς ωστόσο να δεσμεύεται από καμιά εικαστική συνθήκη. Η εστίαση, ως προς τα ενδιαφέροντά του, είναι συνήθως η καθημερινότητα, το εγγύτερο αλλά και το ευρύτερο περιβάλλον, αστικό και περιαστικό, μέσα στο οποίο ζούμε, αλλά και πολλά από τα στοιχεία που κάθε φορά το χαρακτηρίζουν και συνήθως λανθάνουν της προσοχής μας τα στοιχεία αυτά, που αποτυπώνουν τις τροπές του φωτός των εντάσεων ή των ρυθμοτεχνικών τους υφέσεων όπως και των τονικών σκιάσεων τους χαρακτηρίζουν την κινησιολογία του κάθε θέματος, μέσα από τις στιγμιοτυπίες του. Η σύνθετη προοπτική που χρησιμοποιείται άλλωστε, αποκαλύπτει στα έργα του Γιάννη Νομικού, εκτός από τις χωροχρονικές προσλαμβάνουσες που μας υπαγορεύει και την εικαστική επεξεργασία του ίδιου του βλέμματος, (ως διαβαθμιζόμενη συνειδητότητα), σύμφωνα με τις οπτικές γωνίες που ο ζωγράφος επιλέγει να εκφράσει.

Η συνεχής μεταβλητότητα των χρονικών στιγμών, αλλά και οι τρόποι με τους οποίους είναι εκείνες παρουσιαζόμενες, μέσα από την αυτονομία κι άλλοτε μέσα από την συνδυαστικότητά τους προικοδοτούν σχεδιαστικά και χρωματικά την ατμόσφαιρα και την υφολογία του κάθε έργου, που ωστόσο αντικατοπτρίζει την δική μας διάθεση, μέσα από τις εντυπώσεις που αποκομίζουμε από την ζωή αλλά και μέσα από τις λειτουργίες ανακλήσεων της μνήμης μας.

Ο διάλογος χωροχρονικού και φωτός, καθώς και η αλληλεπίδρασή τους, διατυπώνεται εμμέσως και υποδορίως, ως μια συστοιχία προβληματισμών σε κάθε έργο του Γιάννη Νομικού. Αποφεύγοντας κάθε είδος στείρους ναρκισσισμούς κι αδιεξοδικούς εγκεφαλισμούς, ο ζωγράφος αποδίδει με λιτότητα κι αληθοφάνεια, στιγμιότυπα από την πολύβουη μεγαλούπολη και τους κραδασμούς της. Ο θεατής έρχεται σε επαφή με γνωστές αλλά κι ακατοχύρωτες αντανακλάσεις του εαυτού του στις σκηνές του δρόμου, απέναντι επίσης στα έργα τέχνης, καθώς παρατηρείται από τον ζωγράφο ως «παρατητών». Ο θεατής επιπλέον καθρεπτίζεται μέσα από τις προσωπογραφίες του καλλιτέχνη. μέσα από τις στάσεις, (σώματος και μεταφορικού μέσου), αλλά και τις «διαβάσεις» των ανθρώπων που συντροφεύονται από τις καθημερινές συνήθειες και τις πληθυντικές τους μοναξιές, από τους εσωτερικούς τους ακόμη μονολόγους και τα σιωπηρά τους αινίγματα ή τους κρυμμένους καημούς και τις μικρές χαρές τις ανάμεικτες με προσδοκίες στις σύντομες ανάπαυλες της ζωής. Μιας ελεγειακής ζωής, που την βλέπει κανείς αλληγορικά να αποδίδεται στις υπέροχες ορχιδέες του Γιάννη Νομικού καθώς σε άλλη του ενότητα διαμορφώνεται επίσης από τις σκηνές των λεωφορίων και των περιθωρίων ανάμεσα στις απουσίες και στο παρόν ανάμεσα στην ροή των γεγονότων και στους συρμούς των παραλειπομένων, αλλά και στις αναδρομές της πολυκύμαντης μνήμης που φωλιάζει κι αχνοφαίνεται σε κάποια κατάλοιπα αλλοτινών εποχών, κυρίως όμως στα λαθραία όνειρα του κάθε διαβάτη κι αναχωρητή.»

Η έκθεση εγκαινιάζεται το Σάββατο 12 Μαρτίου στις 18.30, στο χώρο του Μουσείου Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου, επί της οδού Νυμφών 3, Πόρος. Ωράριο λειτουργίας Δευτέρα έως Παρασκευή 18.00-20.00 και με ραντεβού στα τηλέφωνα 6976974000 – 6945571973.

Αγάπα ως εαυτόν

Διάρκεια Έκθεσης: 13 Νοεμβρίου - 11 Δεκεμβρίου 2021

Δελτίο Τύπου

Μια ψυχογραφική και απεικονιστική περιπέτεια του εαυτού στο Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου

Επιμέλεια: Ίρις Κρητικού

Εγκαίνια: Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2021 στις 19.30

καὶ ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς διανοίας σου καὶ ἐξ ὅλης τῆς ἰσχύος σου, αὕτη πρώτη ἐντολή. καὶ δευτέρα ἐντολὴ αὕτη· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν. μείζων τούτων ἄλλη ἐντολὴ οὐκ ἔστι.

κατὰ Μάρκον, ιβ´ 30-31

Η ιδέα ενός τρίτου και τελευταίου μέρους μιας τριλογίας με αφετηρία και απόληξη την πολυπλοκότητα και τα διαφορετικά πρόσωπα της επιθυμίας, της αποδοχής και -εντέλει- της αγάπης και προορισμό το Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου, έργο ζωής του συλλέκτη Κωστή Σχιζάκη και της γυναίκας του Ειρήνης Σχιζάκη, είχε ήδη σχεδιαστεί και συμφωνηθεί μεταξύ του Μουσείου και της επιμελήτριας πριν τον Μάρτιο του 2020 και το πρώτο lock down της χώρας. Δύο περίπου χρόνια μετά, τόσο ο τίτλος όσο και το περιεχόμενο της παρούσας έκθεσης, αποκτούν επιπλέον προσλαμβάνουσες και μια διαφορετική σημασία.

Σε συνέχεια της έκθεσης «Έρως-Ήρως» και της έκθεσης «Αγάπα με αν τολμάς» (“Aime moi… Si tu peux!” / “Love me if you dare”), που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών με ιδιαίτερη επιτυχία στο Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου και στη συνέχεια μεταφέρθηκαν στην Αθήνα (Ελληνικός Κόσμος του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού και Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης αντίστοιχα), η θεματική του «Αγάπα ως Εαυτόν», επίκαιρη όσο ποτέ, αναπτύσσεται με έναν διαφορετικό αλλά ενδεχομένως ακόμη πιο γόνιμο και διηνεκώς έγκυρο τρόπο και άξονα σκέψης. Διαμορφώνεται εν κατακλείδι, ως ιδέα μετάβασης από την τρυφερότητα, τον έρωτα και το πάθος για τον άλλο στην ανάγκη επανεκτίμησης του εγώ και επανασυμφιλίωσης με το είναι, σε μια εποχή περιορισμών και ψιθύρων, επανεκτιμήσεων του εαυτού και του άλλου και συνεχών απολογισμών.

Το κοίταγμα στο καθρέφτη, όσο δύσκολο και αν είναι, η ενσυναίσθηση -η κατανόηση των αισθημάτων από τον έτερο στο εγώ, η συμφιλίωση και η συντροφικότητα με τον εαυτό, η κατανόησή του και η αποδοχή του από την αρχή, σε συγκερασμό με την αγωνία της επιβίωσης, εντοπίζονται στα έργα της έκθεσης ως οι φυσικές και ψυχικές συνθήκες που διατρέχουν την ύπαρξη των περισσότερων εξ ημών τους τελευταίους μήνες, το βίωμα μιας διαφορετικής και πρωτόφαντης οντότητας εσωτερικού χρόνου και πιθανόν ανακατατάξεων.

Και η εκθεσιακή μας απόπειρα, επιθυμεί να μιλήσει ακριβώς για αυτό.

Οι εικαστικοί που συμμετέχουν σε αυτό το αυτογνωσιακό και εξομολογητικό κατά κύριο λόγο παιχνίδι, πρότειναν έργα πολύ προσωπικά, έργα που διεισδύουν στο άβατο του εαυτού, έργα που τολμούν να κοιτάξουν στον καθρέφτη του άλλου, έργα που εισχωρούν στα εντόσθια του νου και του συναισθήματος. Έργα που τολμούν να αγαπούν και να δοκιμάζονται εκτός χώρου και χρόνου, με σπαρακτική ομορφιά και ποιητική ένταση, όπως ακριβώς και οι δημιουργοί τους.

Στην έκθεση συμμετέχουν:

Κώστας Αγγελάκης, Γιάννης Αδαμάκης, Χρήστος Αλατσάκης, Δημήτρης Αναστασίου, Δημήτρης Ανδρεαδάκης, Γιώργος Ανδρούτσος, Νεκτάριος Αποσπόρης, Άννα Αχιλλέως, Κάτια Βαρβάκη, Νίκος Βισκαδουράκης, Μαρίνα Βλαχάκη, Ειρήνη Βογιατζή, Μάριος Βουτσινάς, Στρατηγούλα Γιαννικοπούλου, Μαρία Γρηγοριάδη, Δικαία Δεσποτάκη, Μαρία Διακοδημητρίου, Φραγκίσκος Δουκάκης, Κωνσταντίνος Έσσλιν, Απόστολος Ιτσκούδης, Μηνάς Καμπιτάκης, Βούλα Καραμπατζάκη, Νίκος Κιτμερίδης, Νικόλας Κληρονόμος, Νίκος Κόνιαρης, Μάρω Κορνηλάκη, Σοφία – Ρόουζ Κοσμίδου, Ελένη Κυριαζοπούλου, Νίκος Λεοντόπουλος, Βασίλης Λιαούρης, Janet Λιοδάκη, Λυδία Μαργαρώνη, Μάνος Μπατζόλης, Γιάννης Μπεκιάρης, Χαρίτων Μπεκιάρης, Γεωργία Μπλιάτσου, Λαμπρινή Μποβιάτσου, Ρούλη Μπούα, Γεύσω Παπαδάκη, Μαρία Πάστρα, Στέλιος Πετρουλάκης, Αχιλλέας Πιστώνης, Αίγλη Πλάτωνος – Κούτσερα, Νίκη Πρόκου, Ράνια Ράγκου, Βασίλης Σούλης, Μαρίνα Στελλάτου, Αντώνης Τιτάκης, Βάσω Τρίγκα, Kατερίνα Τσεμπελή, Βιργινία Φιλιππούση, Αθηνά Χατζή, Βασίλης Χατζής, Νίκος Χιωτίνης, Nικόλας Χριστοφοράκης, Αριστείδης Χρυσανθόπουλος

Στο πλαίσιο της έκθεσης κυκλοφορεί κατάλογος σχεδιασμένος από τον Νίκο Λεοντόπουλο.

Εγκαίνια έκθεσης: Σάββατο 13 Νοεμβρίου, στις 19.30

Επιμέλεια: Ίρις Κρητικού

Αφίσα της έκθεσης

Φωτογραφίες απο την έκθεση

Ξύλινα Κεντήματα – Πέπη Χατζηδάκη

Διάρκεια Έκθεσης: 9 Οκτωβρίου - 29 Οκτωβρίου 2021

Δελτίο Τύπου:

Το Μουσείο Εικαστικών τεχνών Ηρακλείου, έχει τη χαρά να παρουσιάσει στο φιλότεχνο κοινό του Ηρακλείου, την ατομική έκθεση της Πέπης Χατζηδάκη με τίτλο «Ξύλινα Κεντήματα». Η συγκεκριμένη έκθεση είχε ως αφετηρία τα Χανιά και πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη της Ορθόδοξης Ακαδημίας Κρήτης, της Περιφερειακής Ενότητας Χανίων, του Δήμου Χανίων και του Κέντρου Αρχιτεκτονικής Μεσογείου, σε καλλιτεχνική επιμέλεια της Βάσως Πετρουλάκη στα πλαίσια των εορτασμών για την συμπλήρωση 200 ετών από την έναρξη της Ελληνικής επανάστασης Είναι εξ ίσου σημαντικό το γεγονός ότι τελεί υπό την αιγίδα της επιτροπής – Ελλάδα 2021.

Στην έκθεση αυτή, η Πέπη Χατζηδάκη, παρουσιάζει έργα τα οποία συνδυάζουν την παραδοσιακή τέχνη του κεντήματος με την ξυλογλυπτική, συνθέτοντας με μαεστρία ένα εξαιρετικά ενοποιημένο σύνολο, με ένα βαθιά προσωπικό ιδίωμα. Αντλεί τα θέματα και τις αναφορές της από την ελληνική λαϊκή φορεσιά, τα οποία αποδίδει με μοντέρνα και πρωτότυπη ματιά, υπενθυμίζοντας αφ’ενός τη σημασία που είχε και θα έχει η λαϊκή παράδοση στο χώρο των τεχνών, και αφ’ετέρου επαναπροσδιορίζοντας το ρόλο και τη μορφή της στο σήμερα.

Η ιστορικός τέχνης Βάσω Πετρουλάκη γράφει γι αυτήν…

“Ο πυρήνας της δουλειάς της, Πέπης Χατζηδάκη απαρτίζεται, τόσο από έργα με παραστατικό πρόσημο, που με σαφήνεια παραπέμπουν στο θέμα του λαϊκού ενδύματος, όσο και από πιο αφαιρετικά, εκείνα που με έμμεσο τρόπο και απαλλαγμένα από τον «περιορισμό του θέματος» καλούν το θεατή να εξερευνήσει από μια άλλη πλέον οπτική, το ίδιο πάντα «φαινόμενο», αυτό της λαϊκής παράδοσης. Τα επαναλαμβανόμενα γεωμετρικά και καμπυλόμορφα σχήματα, τα φυτικά και ζωομορφικά μοτίβα και τα έντονα χρώματα, που υπάρχουν σε αφθονία στα έργα της Πέπης Χατζηδάκη, συνθέτουν το προφίλ ενός καλλιτέχνη που γνωρίζει σε βάθος την Ελληνική λαϊκή παράδοση τόσο, ώστε να την «προκαλέσει» και να την «αποδομήσει» προσφέροντας στο καλλιτεχνικό γίγνεσθαι κάτι νέο και πρωτότυπο, υπακούοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στην επιτακτική ανάγκη των καιρών μας. Μια ανάγκη που δεν είναι άλλη, από αυτήν της ανανέωσης των αξιών του παρελθόντος και της ένταξης και εφαρμογής τους στο παρόν, στα πλαίσια ενός σύγχρονου και εξελισσόμενου πλέον πολιτισμού.”

Αφίσα της έκθεσης

Φωτογραφίες απο την έκθεση

Γιώργος Αργυράκης – Πρόσωπα

Διάρκεια Έκθεσης: Σάββατο 28 Αυγούστου - Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2021

Δελτίο Τύπου:

Mε την αναδρομική έκθεση ζωγραφικής, σχεδίου και χαρακτικής του Γιώργου Αργυράκη, ξεκινά την νέα του περίοδο το Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου. Πράγματι ο σπουδαίος και άξιος χαράκτης που ζεί κοντά μας παρουσιάζει τα έργα του υπό τον τίτλο « Πρόσωπα » και υπότιτλο, «Πολίτες του ουρανού – παιδιά της γης» , το Σάββατο 28 Αυγούστου στις 7.00 το απόγευμα σε μια έκθεση που θα διαρκέσει έως και την Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου.

Ο Γιώργος Αργυράκης γεννήθηκε στα Μάλια όπου και έζησε τα παιδικά του χρόνια. Τελείωσε το γυμνάσιο στην Αθήνα. Το 1963 φεύγει για το Μόναχο και φοιτά στη Σχολή Ελεύθερου Σχεδίου ‘ von Parish “. Το 1966 εγγράφεται στην Σχολή Καλλών Τεχνών του Δ. Βερολίνου στο τμήμα Χαρακτικής και Εφηρμοσμένης Γραφικής και το 1971 συνεχίζει τις σπουδές του στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Βερολίνου στην Ιστορία της Τέχνης. Δημοσιεύονται και κυκλοφορούν σε όλη την Ευρώπη αντιδικτατορικές αφίσες και γελοιογραφίες. Επιστρέφει στην Ελλάδα το 1974 και συνεργάζεται με την Σχολή Κινηματογράφου Λ. Σταυράκου. Από το. 1980 ζει και εργάζεται στην Κρήτη. Έχει εκδώσει το βιβλίο ” Τσιγκογραφία – Γκραβούρα ” και έχει βραβευτεί δύο φορές για τις αφίσες” ”Έκθεση Θεσσαλονίκης 1975 ” και για το 11ο Φεστιβάλ Νεολαίας και Φοιτητών στην Αβάνα της Κούβας, το 1978. Από το 1969 εκθέτει έργα του σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις σε Ελλάδα, Κύπρο και Γερμανία.

Ο φιλόλογος Γιάννης Χρονάκης έγραψε για το έργο του πρόσφατα.

« Με προσοχή και περίσκεψη, ο Γιώργος Αργυράκης, επαναφέρει από την ουράνια στη γήινη σφαίρα προσωπικότητες που διέλαμψαν στην ιστορία της ανθρώπινης κοινότητας.

Συνομιλεί μαζί τους, αναζητεί επιμελώς το διακριτό της ταυτότητας ενός εκάστου – στη δράση, στις πράξεις, στο λόγο τους. Το προσδιορίζει και το αναδεικνύει. Στη συνέχεια τους επαναφέρει στη σφαίρα του ουρανού από όπου εξακολουθούν να ακτινοβολούν.

Ως μέσο μετακίνησης αξιοποιείται το σχέδιο και το χρώμα με το χέρι του ώριμου ζωγράφου. Με κριτικό, διεισδυτικό βλέμμα, με πλαστικότητα και καλλιτεχνική ευαισθησία, ο Γιώργος Αργυράκης αξιοποιεί την κλίμακα των χρωμάτων και των αποχρώσεών τους και μεταγράφει τη σκέψη, το πνεύμα, την προσφορά των επίλεκτων προσωπικοτήτων, σε ζωγραφικό πίνακα αναγνώσιμο, σε εικόνα οδηγό του ανθρώπου.

Ως δεσπόζων άξονας, ως κοινή συνισταμένη των πορτρέτων διακρίνεται η κίνηση «εκ των κάτω προς τα άνω». Από την ύλη στο πνεύμα. Από το υποφώσκον στο λαμπερό. Άξονας που δεν είναι άλλος από εκείνον που συγκροτεί το πνεύμα και το παράδειγμα των προσωπικοτήτων που «πλαισιώνονται».

Σε παράλληλο κύκλο με αυτόν των προσωπικοτήτων, κύκλος που επιτάσσει ο νους, αναπτύσσεται και εκείνος με τις μορφές που υπαγορεύει η καρδιά. Οικεία πολυαγαπημένα πρόσωπα του καλλιτέχνη απαρτίζουν κύκλο, αυτόνομο θεματικά και συγγενή αισθητικά, ο οποίος συνυπάρχει ομοτράπεζος στο έργο του, συμβάλλοντας αισθητά στην ολοκλήρωση του πορτρέτου του καλλιτέχνη.

Εύστοχη η επιλογή των προσωπικοτήτων, που ο τρόπος που έζησαν τους ανέδειξε σε «Πολίτες του Ουρανού». Δικαιολογημένη η τιμή στον οικογενειακό κύκλο των «Παιδιών της Γης». Αρμόζουσα στο πνεύμα τους και η παρούσα εικαστική απόδοση. Δικαιώνεται καλλιτεχνικά και αναβαθμίζεται στην κλίμακα των αξιών ο χαράκτης-ζωγράφος Γιώργος Αργυράκης, ο οποίος επιμένει ως συστηματικός αναζητητής των λίγων και εκλεκτών της οικουμένης, και απορρίπτει ανεπιφύλακτα τα πάμπολλα περιττά του κόσμου μας. Ο αθόρυβος καλλιτέχνης που στην πραγματικότητα της τρέχουσας πολιτιστικής στένωσης αντιπαραθέτει το πρότυπο ενός ισορροπημένου οικουμενικού modus vivendi.

Του ευχόμαστε δημιουργική η συνέχεια. »Νεάπολη 27/1/2020

Η έκθεση θα είναι ανοικτή από την Δευτέρα έως και την Παρασκευή από τις 18.00 μέχρι τις 20.00. Τις υπόλοιπες ημέρες και ώρες εφʼ όσον κάποιος επιθυμεί να την επισκεφθεί μπορεί κατόπιν συνεννοήσεως στα τηλέφωνα 6976974000 ή 6945571973 Η αίθουσα βρίσκεται στην οδό Νυμφών 3 στην περιοχή του Πόρου.

Αφίσα της έκθεσης

Φωτογραφίες απο την έκθεση

Λίστα με παλαιότερες εκθέσεις του Μ.Ε.Τ.Η.

Α/ΑΤίτλος ΈκθεσηςΗμερομηνία Εγκαινίων
1Σύγχρονη τέχνη: Μια ματιά στο εικαστικό τοπίο της Κρήτης I2007
2Εικαστικές Αφετηρίες2008
3Σύγχρονη τέχνη: Μια ματιά στο εικαστικό τοπίο της Κρήτης II2009
4Σύγχρονη τέχνη: Μια ματιά στο εικαστικό τοπίο της Κρήτης [Δημοτική Πινακοθήκη Κέρκυρας] 8 Σεπτεμβρίου 2010
5Παγκρήτια εικαστική έκφραση22 Δεκεμβρίου 2010
6Σύγχρονη τέχνη: Μια ματιά στο εικαστικό τοπίο της Κρήτης [Δημοτική Πινακοθήκη Ιωαννίνων]7 Νοεμβρίου 2011
7Έκθεση έργων που συμμετείχαν στον Εικαστικό διαγωνισμό 201114 Δεκεμβρίου 2011
8Τοπία… Θάλασσες και… φύσεις νεκρές30 Ιουνίου 2012
9Τέχνη γένους θηλυκού5 Ιανουαρίου 2013
10Μύθοι όνειρα και μια σιωπή16 Οκτωβρίου 2013
11Σύγχρονη τέχνη: Μια ματιά στο εικαστικό τοπίο της Κρήτης [Κέντρο Τεχνών, Αθήνα]7 Νοεμβρίου 2013
12Σιωπηλές Αφηγήσεις [The Hub Event, Αθήνα]14 Νοεμβρίου 2013
13Τιμή στον Έλληνα [Πύλη Παντοκράτορα, Ηράκλειο Κρήτη]5 Μαΐου 2014
14Τιμή στον Έλληνα [Δημοτική Πινακοθήκη Χανίων]9 Ιουλίου 2014
15Τιμή στον Έλληνα [Αίθουσα πυροβολικού, Φορτέτσα, Ρέθυμνο]7 Aυγούστου, 2014
16Τιμή στον Έλληνα [The Hub Events, Αθήνα]18 Σεπτεμβρίου 2014
17Τιμή στον Έλληνα [Δημοτική Πινακοθήκη Αγίου Νικολάου] 30 Οκτωβρίου 2014
18Τα αόρατα νησιά [Συνδιοργάνωση με Ομάδα Οριζόντων]15 Νοεμβρίου 2014
19 Ανήσυχα πορτρέτα ζητούν αναγνώστη [Συνδιοργάνωση με το XANIaRT] 6 Δεκεμβρίου 2014
20Zoo3 Ιανουαρίου 2015
21Zoo [Thission Loft, Αθήνα]21 Μαΐου 2015
22Ο Δίας και οι ΜούσεςOctober 2, 2015
23Τιμής Ένεκεν 29 Ιουνίου 2015
24Λογοτεχνικές Εικονογραφίες 1ο μέρος19 Δεκεμβρίου 2015
25Adroatica la via dell’arte [Συμμετοχή με έργα του ΜΕΤΗ – Galleria Anttichi Forni Macerata]4 Μαρτίου 2016
26Λογοτεχνικές Εικονογραφίες 2ο μέρος5 Μαρτίου 2016
27Τιμής Ένεκεν ΙΙ24 Ιουνίου 2016
28Καλωσορίσατε. Η Ευρωπαϊκή Φιλοξενία και τα Σύνορά της [Συνδιοργάνωση με το XANIaRT]27 Αυγούστου 2016
29Λογοτεχνικές Εικονογραφίες στην Αθήνα στο Κορωπί1 Οκτωβρίου 2016
30Ομαδική φιλοξενία “Θάλασσα,Αέρας ,Φωτιά” 8 Οκτωβρίου 2016
31Ατομική. Γιάννης Δημητράκης: Vivere Pericolosamente5 Νοεμβρίου 2016
32Ατομική .Κώστας Δολαψάκης – Κρασανάκης: Συνήχηση μεταλλικών κραυγών10 Δεκεμβρίου 2016
33Ατομική. Τάσος Δήμος: Memories4 Ιανουαρίου 2017
34Ατομική Σωκράτη Γιοσμά “Πορτρέτα” 21 Ιανουαρίου 2017
35Λογοτεχνικές Εικονογραφίες στο Schwetzingen-Γερμανία19 Μαρτίου 2017
36Ατομική Έφης Μάνου “Του ουρανού και της Γής”8 Απριλίου του 2017
37Τρεις χαράκτες 8 Μαΐου 2017
38Έρως – Ήρως19 Μαΐου 2017
39The Third International Overview of Self-Edition Posters called Roller Posters
[Πολωνία, Szczecin – Ελλάδα, Ηράκλειο]
Σεπτέμβριος 2017
40Μια Μαύρη Φορντ…16 Νοεμβρίου 2017
41Ατομική. Παναγιώτης Μαυρόπουλος: Ηρωικές Εικονογραφήσεις21 Οκτωβρίου 2017
42Γυμνά Νυκτός2 Δεκεμβρίου 2017
43Εις Μνήμην. Προσωπικοί διάλογοι μεταφυσικού χαρακτήρα.
Έκθεση έργων της Συλλογής του ΜΕΤΗ
3 Μαρτίου 2018
441st Naive art European Meeting in Greece21 Απριλίου 2018
45Ατομική: Θωμάς Τουρναβίτης – Topoils2 Ιουνίου 2018
461st Naive art European Meeting in Greece (Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών Τσιχριτζή)14 Ιουνίου 2018
47Τιμής Ένεκεν IV3 Ιουλίου 2018
48Ατομική: Παπαδάκη Αμαλία – Στη μπανιέρα με τον Αρχιμήδη…8 Σεπτεμβρίου 2018
49Ατομική: Γιώργος Καβουτσιώτης – Διαδρομές Φωτός[έκθεση φωτογραφίας]24 Σεπτεμβρίου 2018
50Συναρμογές[Συνδιοργάνωση με το XANIaRT]3 Νοεμβρίου 2018
51Ατομική: Μανόλης Σαριδάκης – Αντιστίξεις1 Δεκεμβρίου 2018
522=1+1. Αναπόσπαστα Ζεύγη12 Ιανουαρίου 2019
53Η βουβή συνομιλία των υλικών16 Μαρτίου 2019
54Αγάπα με αν τολμάς19 Απριλίου 2019
55Τιμής Ένεκεν V19 Ιουλίου 2019
56Αγάπα με αν τολμάς (Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης)26 Σεπτεμβρίου 2019
57Ατομική: Στέλιος Βισκαδουράκης – Το θράσος του συγγραφέα16 Νοεμβρίου 2019
58Doll’s14 Δεκεμβρίου 2019
59Άνοιξη στο Μ.Ε.Τ.Η.16 Ιουνίου 2020
60Ατομική: Κώστας Κουνάλης – Ο Άναθρων α όπωπε3 Οκτωβρίου 2020
61
Ατομική: Νεκτάριος Μαρίνος – Έλλειψις19 Απριλίου 2021
62Τα Απρεπή. Ακατάλληλες Συνθέσεις με Ρομαντικό Υπόβαθρο29 Μαΐου 2021
63Ατομική: Γιώργος Αργυράκης: Πρόσωπα – πολίτες τ’ ουρανού και της γης. Αναδρομική έκθεση χαρακτικής, σχεδίου και ζωγραφικής.28 Αυγούστου 2021
64Ατομική : Ξύλινα κεντήματα -Πέπη Χατζηδάκη2 Οκτωβρίου 2021
65
Αγάπα με ως εαυτόν
13 Νοεμβρίου 2021

Η πρώτη, τελευταία και παντοτινή μπιενάλε του Ψηλορείτη

Διάρκεια Έκθεσης: 16 Δεκεμβρίου 2021 - 16 Φεβρουαρίου 2022

Η πρώτη, τελευταία και παντοτινή μπιενάλε του Ψηλορείτη είναι ένα εκθεσιακό πείραμα που αποτελείται από μικρές και εφήμερες χειρονομίες που υλοποιούνται στην διαδρομή για την κορυφή Τίμιος Σταυρός αλλά και στην ευρύτερη περιοχή του Ψηλορείτη. Προτείνει ένα νέο παράδειγμα καλλιτεχνικών εκθέσεων, ως συμβάντα μικρής κλίμακας και διάρκειας και με το λιγότερο δυνατό περιβαλλοντικό αντίκτυπο. Το πλαίσιο της μπιενάλε αναγκαστικά καθορίζεται από τον ίδιο τον Ψηλορείτη, το φυσικό τοπίο, την ιστορία του και τον πολιτισμό του, ενώ κατ’ επέκταση συσχετίζεται γενικότερα με τον πολιτισμό της υπαίθρου επιδιώκοντας να εκφράσει την σύγχρονη πλευρά του. Η πρώτη, τελευταία και παντοτινή μπιενάλε του Ψηλορείτη ξεκίνησε τον Αύγουστο του 2017 και είναι ακόμα σε εξέλιξη.

Σκοπός

Η πρώτη, τελευταία και παντοτινή μπιενάλε του Ψηλορείτη φιλοδοξεί να αποτελέσει μια πλατφόρμα σύγχρονου πολιτισμού της υπαίθρου. Καθώς δεν βασίζεται στην προσέλευση κοινού, Η πρώτη, τελευταία και παντοτινή μπιενάλε του Ψηλορείτη επιτρέπει μια εκθεσιακή συνθήκη αποδεσμευμένη από οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα, αλλά ακόμα και από τους άγραφους κανόνες θέασης αλληλένδετους με τις τρέχουσες κοινωνικές συμβάσεις και ήθη. Ο τόπος της μπιενάλε, ο Ψηλορείτης, οριοθετείται συμβολικά ως χώρος καλλιτεχνικής έκφρασης μέσα από μια πράξη κατάκτησης, όπως όμως κάποιος κατακτά μια δύσβατη κορυφή και όχι μια κατοικημένη εδαφική επιφάνεια εθνικά ή πολιτισμικά προσδιορισμένη. Ο χρόνος της μπιενάλε, παντοτινός, προκύπτει από την αναγνώριση της αδυνατότητας τακτικής διοργάνωσης σε ένα άγριο και δυσπρόσιτο μέρος. Ο σκοπός της είναι να παρέχει το χωρικό και χρονικό πλαίσιο για τη σύλληψη, τον σχεδιασμό και την πιθανή υλοποίηση έργων τέχνης που φέρνουν αντιμέτωπη την ανθρώπινη ψυχή με τη φύση.

Συνεχίζοντας σε αυτό τον ιστότοπο αποδέχεστε την χρήση των cookies στη συσκευή σας όπως περιγράφεται στην Σελίδα Όροι χρήσης- Πολιτική ΑπορρήτουΑποδοχή